Blessure update

Zoals ik in mijn vorige bericht schreef heb ik veel last gehad van mijn schouderontsteking. Slaapgebrek zorgde voor de nodige problemen. Het was zelfs zo erg dat ik na een nachtdienst nog maar een uur sliep. Ondertussen was mijn rusthartslag 25-30 slagen hoger dan normaal, ook was ik in een korte tijd 6-7 kilo afgevallen. Tijd voor een bezoek aan de huisarts. Na een goed gesprek en het voorschrijven van slaapmedicatie stond er ook een bloedonderzoek op het programma. De uitslag liet niet lang op zich wachten. Een traag werkende schildklier was de uitkomst. Alleen; bij een traag werkende schildklier zou je aan moeten komen. Nou ik niet dus. Overleg tussen de artsen op de praktijk leverde niets op. Over zes weken maar weer een bloedonderzoek. Het resultaat was het zelfde. Een traag werkende schildklier. Toch wilde de huisarts geen medicijnen voor schrijven en werd ik doorverwezen naar het ziekenhuis. Na wederom een bloedtest en een synacthentest bleef de uitkomst een trage werkend schildklier. Eindelijk werden er medicijnen voorgeschreven. Het afvallen werd mogelijk veroorzaakt door stres.

Gelukkig we kunnen verder dacht ik. Lekker trainen voor de marathon van Amsterdam. Helaas. Op 26 augustus was mijn laatste loopje. Na mijn loopje wilde ik opstaan. Toen ik mijn linker voet neerzette verging ik van de pijn. Na wat speurwerk op internet kwam ik al gauw op hielspoor uit. Nu had ik daar al wel eens van gehoord maar het fijne wist ik er niet van.   Een ding was duidelijk na het uurtje surfen. Contact zoeken met een Fysiotherapeut die ook shockwave therapie kon toepassen. Al gauw kwam ik uit bij Fysiotherapie Zaanstad. Het email en telefonisch contact wat ik had, gaf mij het goede gevoel om met hun aan de slag te gaan. Ook het feit dat ik daar gelijk terecht kon gaf mij het laatste zetje om voor Fysiotherapie Zaanstad te kiezen.

shockwave

Na een gedegen intake en een blad vol met oefeningen ging ik naar huis. Tijdens mijn tweede bezoek werd de echo gemaakt. Ik moet je zeggen van die uitslag werd ik niet echt blij. Een ontsteking en verdikking (iets meer dan 5,1 cm, terwijl tussen de 3 en 4 normaal is) van de peesplaat en flink wat kalk onder mijn hiel. Het kalk wordt omhoog geduwd tijdens het lopen en komt dan tegen de ontstoken peesplaat. Al snel kwam shockwave ter sprake. Oefeningen alleen helpen namelijk niet. Inmiddels zijn we ruim twee weken verder na mijn intake gesprek en heb ik al twee behandelingen met Shockwave gehad. Ik moet je zeggen die waren nogal pijnlijk. Nu maar hopen dat het aanslaat en ik weer kan lopen. Mijn startbewijs voor de marathon is inmiddels verkocht. Ik hou jullie op de hoogte.

Advertenties

Over runninggerard

Hardloper met een voorkeur voor de lange afstanden. Lid van AV MarathonPlus.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s