Omschakelen

Begin Oktober werd er een balletje opgegooid over de Montferland Run. Een loop over 15 kilometer. Ik moest er even over nadenken. Het lopen stond op de 2e plaats sinds mijn hielspoorblessure. Ik kwam niet verder dan 60 kilometer per maand. Ik moest dus keuzes maken voor de komende weken. Bovendien moest ik mijn doelstelling van 5000 kilometers fietsen gedurende het fietsseizoen laten varen.

isostar

Toch besloot ik om de uitdaging aan te gaan nadat mijn verzoek om een snipperdag op 4 december was goedgekeurd. Dit had mede te maken met de wedstrijd die door Isostar werd georganiseerd onder de naam “Run Europe”. Hierbij kon je diverse mooie prijzen winnen. Je moest daarvoor 250 kilometer lopen in twee maanden. Het lopen werd verder opgepakt en het fietsen beperkt. Oktober sloot ik af met 116 kilometer en november met 143,6 kilometer.

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Oranje Peloton Tocht 115 km

Op zondag 2 oktober stond ik aan de start van de Oranje Peloton Tocht over 115 kilometer. ’s Morgens was er nog even de twijfel of ik zou gaan starten. De weervoorspellingen voor deze dag waren niet best. Veel regen, wind en misschien ook nog hagel. Met een beetje tegenzin stapte ik toch in de auto naar Soest. Hier zou ik starten vanuit de tuin van Paleis Soestdijk.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Start/Finish Soestdijk

Even na acht uur stond in nadat ik mijn startbescheiden had opgehaald aan de start. Helaas was de grote groep net vertrokken. Dus alleen op pad en zorgen dat ik zo snel mogelijk in een lekker groepje zou komen. Het duurde een aantal kilometers voor ik kon aansluiten bij twee fietsen die mij inhaalde. Met z’n drieën reden we langzaam het gat dicht naar de grote groep die eerder was gestart. De kilometers gingen lekker en ondanks de voorspellingen was het nog steeds droog. Er stond alleen veel wind. Gelukkig zat ik al een geruime tijd op de tweede rij en probeerde ik mij zoveel mogelijk te sparen. Helaas gaven de koprijders even voorbij Doorn aan dat ze nu ook even ik de luwte wilde rijden. Zo werd het kopwerk mij in de schoot geworpen. Reden zij nog met z’n tweeën, niemand uit de groep voelde zich geroepen om naast mij te rijden. Al snel reed ik dan ook een stukje voor de groep uit. Wat nu? Mij laten afzakken of toch maar doorrijden en hopen dat andere er toch weer bij kwamen. Ik koos voor het laatste. Na enige tijd zag ik toch wat beweging vanuit mijn ooghoek. Ik een rap tempo kwam de ene na de andere renner voorbij. De Oranje trein van Team Roompot kwam voorbij denderen. Een brul van achter schudde me wakker. Inhaken, inhaken. Er was dus geen andere optie dan daar gehoor aan te geven. Een tandje bij schakelen en meerijden met de grote jongens. En ja het ging hard. Helaas moest ik de mannen laten gaan toen het draaien en keren werd in Wijk bij Duurstede. Het ging mij even te hard door de straatjes. Na nog een paar kilometer allen gereden te hebben kon ik even bij tegen bij de verzorgingspost Gravenbol.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ravitaillering Gravenbol

Nadat ik de inwendige mens weer had verzorgd kon ik op pad Voo voor het laatste gedeelte. Hierbij had ik het geluk dat ik bij het oprijden van de lekdijk, gelijk aansluiting kon vinden bij de mannen van Team Roompot. Over de dijk met een gangetje van rond de 40 km/u vlogen de kilometers voorbij. Helaas moest ik ook hier bij het eerste beste dorpje lossen en kon ik weer allen verder. Geen schande natuurlijk, maar wel jammer. Nu moest ik alleen verder. Gestaag vlogen de kilometers voorbij. Vooral het laatste stuk was pittig met veel wind tegen. Ik was dan ook blij dat ik na ruim 3.57 uur weer de tuin van Paleis Soestijk in reed om de finishboog te passeren. Ik had ets meer dan 115 kilometer op de teller staan. Aangezien ik mijn teller tijdens de ravitaillering niet op stil had gezet, maar dat 115 km in 3.50 wat neerkomt op een gemiddelde van 30 km/u. Hier was ik uiteraard zeer tevreden over. De regen, die kwam pas toen ik weer in de auto zat op weg naar huis. Met bakken kwam het naar beneden. Het was een hele mooie tocht met veel wind. Ik had genoten.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , | Een reactie plaatsen

Dam tot dam weekend

3e Damloop By Night

Zaterdagavond stond ik even voor 19:30 aan de start van de Damloop By Night. Voor het eerst sinds April 2015 zou ik weer een wedstrijd lopen. Een wedstrijd over weliswaar maar 8 kilometer, maar een wedstrijd is een wedstrijd en voor mij is 8 kilometer op dit moment meer dan genoeg. Bovendien stond zondag ook de Dam tot Dam de Fiets Classic op het programma. Ook dit startnummer had ik te danken aan een Facebook actie van Isostar. img_2144 Zoals gezegd stond ik even voor 19:30 uur in het startvak blauw, net na de wedstrijdlopers. Het was best warm, een graadje of 21. Even na 19:30 uur mochten we weg voor mijn 5 mile. De start ging lekker en als snel had ik mijn ritme te pakken. Doelstelling was finishen en niet kapot gaan.  De bewoners langs het parcours zorgde voor een fantastische sfeer. De kilometers gingen dan ook harder dan verwacht en na de passage van de den Uylbrug en vervolgens Het Eilang liepen we al snel door de Peperstraat, om vervolgens linksaf te slaan om te finishen op de H.Gerhardstraat. Ik had de 8 kilometer volbracht in 42:06, een tijd die ik echt niet verwacht had. Tevreden met mijn tijd reed ik naar huis. De voorbereiding voor de zondag was gestart.

isostar

10e Dam tot Dam Fiets Classic

Zondagochten rond 08:30 stond ik aan de start van de Dam tot Dam Fiets Classic. Ik had gekozen voor de 105 kilometer. Met de start vanuit huis en daarna weer terug zou ik op een totaal van rond de 145 kilometer komen.

Na een start stempel mochten we van start. Na een even een stukje door Amsterdam Centrum, mochten we al snel de IJtunnel in. Het blijft een aparte ervaring. Na een aantal keren hardlopend door de IJtunnel te hebben gelopen was dit de eerste keer per fiets. Al snel werd er koers gezet richting Oostzaan. Lekker in een groepje verscholen vlogen de kilometers voorbij. Achtereenvolgend werd Wormer, West Knollendam, Spijkerboor, Oost Grafdijk gepasseerd om vervolgens bij de eerste verzoringspost bij de Rijp aan te komen.

img_2147

Na de inwendige mens te hebben verzorgd werd er koers gezet richting Midden Beemster. De  wind stond flink tegen. Verstandig het juiste wiel gekozen om energie te sparen. Er moest immers nog ruim 60 kilometer gereden worden richting de finish op de Dam. Na Midden Beemster, Middelie, Edam, Volendam, Katwoude kwam al snel de 2e verzorgingspost net voorbij Monnickendam dam in zicht. Hier even de tijd genomen om te eten en te drinken. Na de inwendige mens te hebben voorzien kon ik na het verlaten van de verzorgingspost aansluiten bij drie andere fietsers. Eerst nog even met wind tegen langs de Gouwzee, maar toen we de dijk opreden langs het IJmeer ging de gashendel open. Met een gangetje van 38 km per uur vlogen we over de dijk. Onderweg even zwaaien naar de fotograaf, om even later via Ransdorp naar de Schellingwouderbrug te rijden. Die helaas open stond. Hierna reden we via Amsterdam Oost richting Centraal. Wat was het druk. Niet alleen met fietser, maar ook toeristen en hardlopers die op weg waren naar de Dam Tot Damloop. Het zal u niet verbazen dat het laatste stuk naar de finish op de Dam veel tijd kostte. Eenmaal op de Dam zat de 105 kilometer erop. Inmiddels had ik er met de thuisstart al 125 kilometer opzitten. Snel naar de pont, waar het natuurlijk weer druk was, om de laatste kilometers af te leggen naar Purmerend. Na 6:07 uur fietsen zat het er op. Totaal 145 kilometer op de teller. Twee keer met de pont, twee verzorgingsposten en een gesloten brug zorgde voor enige vertraging. Het was een mooie rit maar de finish op de Dam is gezien de drukte in de middag naar mijn mening geen goede zet.

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Bauke Molema Tocht

Afgelopen zondag reed ik de 4e editie van de Bauke Mollema Tocht. Een tocht die ook wel de Bauke Mollema Fandag wordt genoemd. Deze zondag stond voor Bauke Mollema in teken van zijn fans.

Maar laat ik bij de start beginnen. Ik had me ingeschreven voor de 110 kilometer. Niet de langste afstand maar de midden afstand. Groningen lag niet om de hoek en met de reistijd erbij vond ik 110 net mooi.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ik was ’s morgens vroeg vertrekken voor de eerste etappe van Purmerend naar Groningen. Na een lange rit arriveerde in net op tijd om de 165 kilometer rijders te zien vertrekken. Dit was voor mij ook het sein op alles in gereedheid te brengen voor de start van de 110 kilometer die om 08:30 uur zou plaatsvinden. In afwachting van de start stond ik aan de zijkant te wachten toen ik Bauke Mollema aan zag komen lopen. Dus snel even een selfie met de geweldige sportman.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Met de winner van Clasica San Sebastian 2016

Na een interview tussen de speaker en Bauke werden we om 08:30 uur weggeschoten door Bauke. Aangeraden werd om de eerste kilometers vooral in de bochten voorzichtig te zijn. Door de hevige regenval van de afgelopen nacht zou het glad kunnen zijn. Er daar gingen we dan. Bauke zelf zou even later zelf op pad gaan voor de 110 kilometer en onderweg ruim de tijd nemen tijdens de bevoorrading. De eerste kilometers gingen vrij rustig. Met veel draaien en keren, maar al snel lag de snelheid iets boven de 30 kilometer per uur. De kilometers tikten weg. Onderweg was goed te zien dat het afgelopen nacht flink te keer was gegaan. Het weer was goed. Misschien iets te veel wind.

 

Onderweg stonden twee tussensprints op het programma waar tijdmeeting zou plaatsvinden. De eerste was bij de Mollemabult, de brug over het Aduarderdiep, gelegen  in de Friesestraatweg bij Nieuwklap. De tweede tussensprint was bij de kasseienstrook in Zuidwoude.

Als snel bleek dat er bij de eerste tussensprint geen ruimte was voor een sprint. Op het smalle fietspad ging de groep als een blok naar boven. Dit mocht de pret niet drukken. Het tempo was goed en de kilometers tikte weg. Als snel kwam de eerste verzorgingspost in zicht. De was bij Hotel Restaurant in ’t Holt in Zuidhoorn. Het was best warm. Na het nodige gegeten en gedronken te hebben gingen we verder. Donkere wolken pakte zich samen boven het parcours. Hard door fietsen en hopen de buien voor te zijn bleek een ijdele hoop. Met bakken kwam de regen naar beneden. Sommige kozen ervoor om te schuilen. Andere, zoals ik bleven door fietsen. Het meeste valt er toch naast.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het tempo was inmiddels best opgelopen. Toch werd er voor iedere bocht of afslag ingehouden om veilig door de bochten te gaan. De omgeving werd minder belangrijk. Opletten op het wiel voor je en uitkeken waar je reed was het belangrijkste. Onderweg had ik inmiddels al menig fietser zien staan met een lekke band. Niet zo gek uiteraard met de vele kleine steentjes op de weg.

isostar

Rond de 71 kilometer waren we vervolgens al weer bij de tweede bevoorrading. Na een sanitaire stop, eten en drinken snel weer verder. Eerst met een fietser en al snel met een hele groep die er aardig de gang in had. Menige kilometer ging boven de 35. De kilometers vlogen voorbij. Soms een waterig zonnetje dan weer regen. Het maakte niet uit. Ik zag er uit als of ik Parijs-Roubaix of een veldtoertocht had gereden. Na de tweede tussensprint over de kasseien was het uitrijden richting de finish. Na 3:31:01 uur, met 109 kilometer op de teller, zat het erop. Als je de 9-10 minuten van de bevoorrading eraf trekt, kom ik op een gemiddelde snelheid van 32,4 kilometer per uur. Dat is best doortrappen als je beseft dat er bij iedere bocht en iedere bocht werd ingehouden. Het was een mooie tocht. Helaas was het weer wat minder dan in eerste instantie verwacht werd. De organisatie, de verzorging en de douches waren top. Volgens jaar is de 5 e editie. Ik hoop op mooi weer zodat er wat meer genoten kan worden van de omgeving. Een omgeving waar ik nog nooit gefietst had.  Le Champion, Isostar en uiteraard Bauke Mollema bedankt voor deze dag. Ondanks het weer was het een topdag.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Een beetje boven mijn budget

Ook deze keer kon ik gratis inschrijven. Mijn buurman had via Isostar een startnummer gewonnen. Op 18 September 2016 hoop ik aan de start te staan van de 10e editie van de Dam tot Dam Fietsclassic. Het is voor mij de eerste keer.

top-cap-683x1024

Top cap gadget Trek-Segafredo welke je kreeg bij voorinschrijving

Geplaatst in Fietsen | Een reactie plaatsen

Fietsen

Het is al weer een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven. Op dit moment geniet ik van een welverdiende vakantie. Helaas zit het weer niet echt mee. Na de vakantie mag ik weer voor 100% aan het werk. Dit na ruim een jaar waarin ik door omstandigheden maar 50% werkte.

Het lopen staat zoals eerder al aangegeven even op de achtergrond. Mijn conditie, of wat  er van over is, probeerde ik op peil te houden door te fietsen. In de eerste maanden was het best zwaar. Ik mistte het lopen. Langzaam kwam het plezier weer terug en kon ik weer genieten van het fietsen. Het beuken tegen de wind,het afzien.

Stevens Supreme

Het goede gevoel kwam weer terug. Hierop besloot ik om mij voor het eerst sinds jaren weer eens in te schrijven voor een toertocht, de Droomparken Giro Gelderland Toertocht. Een toertocht over 120 km. De weersvoorspellingen waren goed. Het beloofde een mooie dag te worden met veel zon. Het was een mooie maar koude dag. Bij de start in Apeldoorn was het rond het vriespunt. Maar zoals ik al zei het was een mooie dag, met de beklimming van de posbank, routes over het parcours van de Giro en de prima verzorging. Het enigste smetje was de afstand. Deze klopte bij lange na niet. De 120 kilometer bleken er bijna 135 te zijn. De beloofde zon kreeg ik pas te zien toen ik mijn fiets na afloop in de auto legde.
Al met al was het een koude tocht met prima verzorging.

Droomparken

Mijn 2e toertocht werd de Decathlon Cycle Toer Amsterdam. Een door Le Champion georganiseerde tocht met als vertrekpunt, Decathlon Amsterdam. Een mooie toertocht door het groene gebied rondom Amsterdam over 110 kilometer. Het werden er uiteindelijk 113. Het was een benauwde maar een goed georganiseerde toch met uitmuntende verzorging onderweg.De beloofde regen kwam op het moment dat mijn fiets in de auto lag en ik op het punt stond om naar huis te rijden.

gtr-giant-wielershirt

Mijn 3e toertocht werd de Giant Tour Ride vanuit Papendal. Na een valse start waarbij we per ongelijk de ATB route volgde waren we gelukkig snel weer bij de les. Het werd een natte dag waarbij de regen met bakken uit de hemel kwam. Ik heb best veel gefietst in het verleden, maar volgens mij heb ik het nog nooit zo slecht gehad onderweg. De route was schitterend maar door de vele regenbuien was het continu opletten geblazen. De vele regen zorgde er bovendien voor dat mijn handen door en door koud waren en ik onderweg regelmatig een schietgebedje deed om in ieder geval niet lek te rijden.  Ik was dan ook blij dat de zon zich even liet zien.  Mijn voeten waren inmiddels ook door en door koud en soms zelf gevoelloos van het vele water. De zon zorgde er voor dat mijn handen en voeten weer op temperatuur kwamen. Al met al was ik blij dat ik naar 121,5 kilometer weer terug was op Papendal. Al met al een best mooie route al moet je daar wel mooi of in ieder geval droog weer bij hebben.

Westfriese

Mijn 4e toertocht was de Ronde van de Westfriese omringdijken. Eigenlijk was dit een bonustocht die niet in de planning stond. In het verre verleden had ik al eens deelgenomen aan deze tocht die vast op de kalender van Le Champion staat. Door een actie van Isostar Nederland stond ik toch aan de start met een gewonnen startnummer. Een mooie tocht, met goed weer, veel wind en smalle dijkjes waar inhalen bijna niet mogelijk is. Met 134 kilometer op de teller sloot ik deze tocht af. Vooral het laatste stuk met veel tegenwind was zwaar.

isostar
Heel even was er nog een droom om na 27 jaar weer te starten in Luik op 13 augustus maar al snel werd ik wakker. Vakantie is vakantie. Het gewonnen startnummer werd teruggegeven aan Isostar Nederland.

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Geen vooruitgang

Het is inmiddels al weer een tijdje geleden dat ik wat van me heb laten horen. Helaas blijft de peesplaat in mijn linker voet tegen werken. Hardlopen zit er dus nog steeds niet in. Om mijn conditie weer enigszins weer op het oude niveau te krijgen probeer ik af en toe wat te fietsen. De weersomstandigheden werken alleen niet echt mee.

Presto Alu7020

Halverwege Januari had ik het idee om mijn inmiddels 18 jaar oude Presto racefiets op te knappen. Mijn Presto die al het nodige voor de kiezen had gekregen in al die jaren was nodig aan een update toe. De Shimano Ultegra groep die stamde uit 2010, was nog een 9 speed, en de wielen, welke o.a. Parijs-Roubaix hadden overleef vertoonde ook enige slijtage.

img025

Zodoende ging ik langs bij Presto in Oostzaan. Na een goed gesprek met Loek Valk, eigenaar van Presto, bleek er in de afgelopen jaren een hoop verandert te zijn. Ik had de laatste jaren alleen maar gelopen en had dus heel wat gemist. De techniek had niet stil gestaan. Al pratend kwam ik er achter dat een upgrade me rond de €750 zou gaan kosten. Ik zou dan met een Shimano 105 groep gaan fietsen.  Niet iets wat ik echt wilde.

Finish Parijs-Roubaix

Al rondkijkend viel mijn oog op een Stevens Supreme. Een aluminium racefiets met de Shimano Ultegra 11 speed groep en schijfremmen. Een overjarig model uit 2014. Na wat grappen en grollen waren we het snel eens over de prijs en weer besloot ik mijn oude Presto achter te laten en de Stevens Supreme mee te nemen. Voor een scherpe prijs heb ik nu een nieuwe fiets en hangt mijn oude Presto racefiets aan de muur bij Presto in Heemskerk. Hier zijn overigens nog meer oude Presto fietsen te bewonderen.

Stevens Supreme

Inmiddels heb ik me ook weer aangemeld voor de fietscompetitie van Le Champion welke eind Februari is gestart. Eens kijken of ik weer wat kilometers op de teller kan zetten en zo langzaam richting de 100.000 kilometer te kruipen. (Moet inmiddels al op ruim 80.000 km zitten)

Tot zover een kleine update. Geen loop- maar fietskilometers dus voorlopig.

 

Geplaatst in Fietsen, materiaal | 4 reacties

2015

Het jaar 2015 is bijna voorbij. Het is niet het jaar geworden waar mijn vrouwtje en ik op hadden gehoopt. Er zaten een paar pikzwarte dagen in. De privéomstandigheden en blessures gooiden flink wat roet in het eten.

Als ik december 2014 nog even meetel, kom ik op drie ontstekingen in mijn schouder, de constatering van een trage schildklier, hielspoor in mijn linkervoet en tijdens het herstel als toetje nog eens een ontsteking in mijn rechterheup.

Gelukkig verloopt het herstel van mijn voet redelijk. De zes shockwave behandelingen hebben er voor gezorgd dat de peesplaat weer op normale dikte is. De ontsteking is verdwenen en het kalk wat tegen de ontstoken peesplaat aandrukte is nihil. Het bindweefsel onder mijn voet heeft nog wat tijd nodig om te herstellen. Helaas kwam daar nog de genoemde ontsteking aan mijn rechterheup bij. Ik ben nu anderhalve week verder en gelukkig gaat het wat beter.

Plannen voor 2016 heb ik dus niet gemaakt. Eerste doelstelling is weervolledig fit te worden. Op dat te bereiken ga ik straks wat meer gebruik maken van de racefiets. Deze is inmiddels weer helemaal klaar voor gebruik na een winterbeurt. Een nieuwe ketting, cassette en kabels doen wonderen.

Rest mij nog om iedereen fijne feestdagen te wensen en een goed 2016

 

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties