Bauke Molema Tocht

Afgelopen zondag reed ik de 4e editie van de Bauke Mollema Tocht. Een tocht die ook wel de Bauke Mollema Fandag wordt genoemd. Deze zondag stond voor Bauke Mollema in teken van zijn fans.

Maar laat ik bij de start beginnen. Ik had me ingeschreven voor de 110 kilometer. Niet de langste afstand maar de midden afstand. Groningen lag niet om de hoek en met de reistijd erbij vond ik 110 net mooi.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ik was ’s morgens vroeg vertrekken voor de eerste etappe van Purmerend naar Groningen. Na een lange rit arriveerde in net op tijd om de 165 kilometer rijders te zien vertrekken. Dit was voor mij ook het sein op alles in gereedheid te brengen voor de start van de 110 kilometer die om 08:30 uur zou plaatsvinden. In afwachting van de start stond ik aan de zijkant te wachten toen ik Bauke Mollema aan zag komen lopen. Dus snel even een selfie met de geweldige sportman.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Met de winner van Clasica San Sebastian 2016

Na een interview tussen de speaker en Bauke werden we om 08:30 uur weggeschoten door Bauke. Aangeraden werd om de eerste kilometers vooral in de bochten voorzichtig te zijn. Door de hevige regenval van de afgelopen nacht zou het glad kunnen zijn. Er daar gingen we dan. Bauke zelf zou even later zelf op pad gaan voor de 110 kilometer en onderweg ruim de tijd nemen tijdens de bevoorrading. De eerste kilometers gingen vrij rustig. Met veel draaien en keren, maar al snel lag de snelheid iets boven de 30 kilometer per uur. De kilometers tikten weg. Onderweg was goed te zien dat het afgelopen nacht flink te keer was gegaan. Het weer was goed. Misschien iets te veel wind.

 

Onderweg stonden twee tussensprints op het programma waar tijdmeeting zou plaatsvinden. De eerste was bij de Mollemabult, de brug over het Aduarderdiep, gelegen  in de Friesestraatweg bij Nieuwklap. De tweede tussensprint was bij de kasseienstrook in Zuidwoude.

Als snel bleek dat er bij de eerste tussensprint geen ruimte was voor een sprint. Op het smalle fietspad ging de groep als een blok naar boven. Dit mocht de pret niet drukken. Het tempo was goed en de kilometers tikte weg. Als snel kwam de eerste verzorgingspost in zicht. De was bij Hotel Restaurant in ’t Holt in Zuidhoorn. Het was best warm. Na het nodige gegeten en gedronken te hebben gingen we verder. Donkere wolken pakte zich samen boven het parcours. Hard door fietsen en hopen de buien voor te zijn bleek een ijdele hoop. Met bakken kwam de regen naar beneden. Sommige kozen ervoor om te schuilen. Andere, zoals ik bleven door fietsen. Het meeste valt er toch naast.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het tempo was inmiddels best opgelopen. Toch werd er voor iedere bocht of afslag ingehouden om veilig door de bochten te gaan. De omgeving werd minder belangrijk. Opletten op het wiel voor je en uitkeken waar je reed was het belangrijkste. Onderweg had ik inmiddels al menig fietser zien staan met een lekke band. Niet zo gek uiteraard met de vele kleine steentjes op de weg.

isostar

Rond de 71 kilometer waren we vervolgens al weer bij de tweede bevoorrading. Na een sanitaire stop, eten en drinken snel weer verder. Eerst met een fietser en al snel met een hele groep die er aardig de gang in had. Menige kilometer ging boven de 35. De kilometers vlogen voorbij. Soms een waterig zonnetje dan weer regen. Het maakte niet uit. Ik zag er uit als of ik Parijs-Roubaix of een veldtoertocht had gereden. Na de tweede tussensprint over de kasseien was het uitrijden richting de finish. Na 3:31:01 uur, met 109 kilometer op de teller, zat het erop. Als je de 9-10 minuten van de bevoorrading eraf trekt, kom ik op een gemiddelde snelheid van 32,4 kilometer per uur. Dat is best doortrappen als je beseft dat er bij iedere bocht en iedere bocht werd ingehouden. Het was een mooie tocht. Helaas was het weer wat minder dan in eerste instantie verwacht werd. De organisatie, de verzorging en de douches waren top. Volgens jaar is de 5 e editie. Ik hoop op mooi weer zodat er wat meer genoten kan worden van de omgeving. Een omgeving waar ik nog nooit gefietst had.  Le Champion, Isostar en uiteraard Bauke Mollema bedankt voor deze dag. Ondanks het weer was het een topdag.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Een beetje boven mijn budget

Ook deze keer kon ik gratis inschrijven. Mijn buurman had via Isostar een startnummer gewonnen. Op 18 September 2016 hoop ik aan de start te staan van de 10e editie van de Dam tot Dam Fietsclassic. Het is voor mij de eerste keer.

top-cap-683x1024

Top cap gadget Trek-Segafredo welke je kreeg bij voorinschrijving

Advertenties
Geplaatst in Fietsen | Een reactie plaatsen

Fietsen

Het is al weer een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven. Op dit moment geniet ik van een welverdiende vakantie. Helaas zit het weer niet echt mee. Na de vakantie mag ik weer voor 100% aan het werk. Dit na ruim een jaar waarin ik door omstandigheden maar 50% werkte.

Het lopen staat zoals eerder al aangegeven even op de achtergrond. Mijn conditie, of wat  er van over is, probeerde ik op peil te houden door te fietsen. In de eerste maanden was het best zwaar. Ik mistte het lopen. Langzaam kwam het plezier weer terug en kon ik weer genieten van het fietsen. Het beuken tegen de wind,het afzien.

Stevens Supreme

Het goede gevoel kwam weer terug. Hierop besloot ik om mij voor het eerst sinds jaren weer eens in te schrijven voor een toertocht, de Droomparken Giro Gelderland Toertocht. Een toertocht over 120 km. De weersvoorspellingen waren goed. Het beloofde een mooie dag te worden met veel zon. Het was een mooie maar koude dag. Bij de start in Apeldoorn was het rond het vriespunt. Maar zoals ik al zei het was een mooie dag, met de beklimming van de posbank, routes over het parcours van de Giro en de prima verzorging. Het enigste smetje was de afstand. Deze klopte bij lange na niet. De 120 kilometer bleken er bijna 135 te zijn. De beloofde zon kreeg ik pas te zien toen ik mijn fiets na afloop in de auto legde.
Al met al was het een koude tocht met prima verzorging.

Droomparken

Mijn 2e toertocht werd de Decathlon Cycle Toer Amsterdam. Een door Le Champion georganiseerde tocht met als vertrekpunt, Decathlon Amsterdam. Een mooie toertocht door het groene gebied rondom Amsterdam over 110 kilometer. Het werden er uiteindelijk 113. Het was een benauwde maar een goed georganiseerde toch met uitmuntende verzorging onderweg.De beloofde regen kwam op het moment dat mijn fiets in de auto lag en ik op het punt stond om naar huis te rijden.

gtr-giant-wielershirt

Mijn 3e toertocht werd de Giant Tour Ride vanuit Papendal. Na een valse start waarbij we per ongelijk de ATB route volgde waren we gelukkig snel weer bij de les. Het werd een natte dag waarbij de regen met bakken uit de hemel kwam. Ik heb best veel gefietst in het verleden, maar volgens mij heb ik het nog nooit zo slecht gehad onderweg. De route was schitterend maar door de vele regenbuien was het continu opletten geblazen. De vele regen zorgde er bovendien voor dat mijn handen door en door koud waren en ik onderweg regelmatig een schietgebedje deed om in ieder geval niet lek te rijden.  Ik was dan ook blij dat de zon zich even liet zien.  Mijn voeten waren inmiddels ook door en door koud en soms zelf gevoelloos van het vele water. De zon zorgde er voor dat mijn handen en voeten weer op temperatuur kwamen. Al met al was ik blij dat ik naar 121,5 kilometer weer terug was op Papendal. Al met al een best mooie route al moet je daar wel mooi of in ieder geval droog weer bij hebben.

Westfriese

Mijn 4e toertocht was de Ronde van de Westfriese omringdijken. Eigenlijk was dit een bonustocht die niet in de planning stond. In het verre verleden had ik al eens deelgenomen aan deze tocht die vast op de kalender van Le Champion staat. Door een actie van Isostar Nederland stond ik toch aan de start met een gewonnen startnummer. Een mooie tocht, met goed weer, veel wind en smalle dijkjes waar inhalen bijna niet mogelijk is. Met 134 kilometer op de teller sloot ik deze tocht af. Vooral het laatste stuk met veel tegenwind was zwaar.

isostar
Heel even was er nog een droom om na 27 jaar weer te starten in Luik op 13 augustus maar al snel werd ik wakker. Vakantie is vakantie. Het gewonnen startnummer werd teruggegeven aan Isostar Nederland.

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Geen vooruitgang

Het is inmiddels al weer een tijdje geleden dat ik wat van me heb laten horen. Helaas blijft de peesplaat in mijn linker voet tegen werken. Hardlopen zit er dus nog steeds niet in. Om mijn conditie weer enigszins weer op het oude niveau te krijgen probeer ik af en toe wat te fietsen. De weersomstandigheden werken alleen niet echt mee.

Presto Alu7020

Halverwege Januari had ik het idee om mijn inmiddels 18 jaar oude Presto racefiets op te knappen. Mijn Presto die al het nodige voor de kiezen had gekregen in al die jaren was nodig aan een update toe. De Shimano Ultegra groep die stamde uit 2010, was nog een 9 speed, en de wielen, welke o.a. Parijs-Roubaix hadden overleef vertoonde ook enige slijtage.

img025

Zodoende ging ik langs bij Presto in Oostzaan. Na een goed gesprek met Loek Valk, eigenaar van Presto, bleek er in de afgelopen jaren een hoop verandert te zijn. Ik had de laatste jaren alleen maar gelopen en had dus heel wat gemist. De techniek had niet stil gestaan. Al pratend kwam ik er achter dat een upgrade me rond de €750 zou gaan kosten. Ik zou dan met een Shimano 105 groep gaan fietsen.  Niet iets wat ik echt wilde.

Finish Parijs-Roubaix

Al rondkijkend viel mijn oog op een Stevens Supreme. Een aluminium racefiets met de Shimano Ultegra 11 speed groep en schijfremmen. Een overjarig model uit 2014. Na wat grappen en grollen waren we het snel eens over de prijs en weer besloot ik mijn oude Presto achter te laten en de Stevens Supreme mee te nemen. Voor een scherpe prijs heb ik nu een nieuwe fiets en hangt mijn oude Presto racefiets aan de muur bij Presto in Heemskerk. Hier zijn overigens nog meer oude Presto fietsen te bewonderen.

Stevens Supreme

Inmiddels heb ik me ook weer aangemeld voor de fietscompetitie van Le Champion welke eind Februari is gestart. Eens kijken of ik weer wat kilometers op de teller kan zetten en zo langzaam richting de 100.000 kilometer te kruipen. (Moet inmiddels al op ruim 80.000 km zitten)

Tot zover een kleine update. Geen loop- maar fietskilometers dus voorlopig.

 

Geplaatst in Fietsen, materiaal | 4 reacties

2015

Het jaar 2015 is bijna voorbij. Het is niet het jaar geworden waar mijn vrouwtje en ik op hadden gehoopt. Er zaten een paar pikzwarte dagen in. De privéomstandigheden en blessures gooiden flink wat roet in het eten.

Als ik december 2014 nog even meetel, kom ik op drie ontstekingen in mijn schouder, de constatering van een trage schildklier, hielspoor in mijn linkervoet en tijdens het herstel als toetje nog eens een ontsteking in mijn rechterheup.

Gelukkig verloopt het herstel van mijn voet redelijk. De zes shockwave behandelingen hebben er voor gezorgd dat de peesplaat weer op normale dikte is. De ontsteking is verdwenen en het kalk wat tegen de ontstoken peesplaat aandrukte is nihil. Het bindweefsel onder mijn voet heeft nog wat tijd nodig om te herstellen. Helaas kwam daar nog de genoemde ontsteking aan mijn rechterheup bij. Ik ben nu anderhalve week verder en gelukkig gaat het wat beter.

Plannen voor 2016 heb ik dus niet gemaakt. Eerste doelstelling is weervolledig fit te worden. Op dat te bereiken ga ik straks wat meer gebruik maken van de racefiets. Deze is inmiddels weer helemaal klaar voor gebruik na een winterbeurt. Een nieuwe ketting, cassette en kabels doen wonderen.

Rest mij nog om iedereen fijne feestdagen te wensen en een goed 2016

 

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties

Blessure update

Zoals ik in mijn vorige bericht schreef heb ik veel last gehad van mijn schouderontsteking. Slaapgebrek zorgde voor de nodige problemen. Het was zelfs zo erg dat ik na een nachtdienst nog maar een uur sliep. Ondertussen was mijn rusthartslag 25-30 slagen hoger dan normaal, ook was ik in een korte tijd 6-7 kilo afgevallen. Tijd voor een bezoek aan de huisarts. Na een goed gesprek en het voorschrijven van slaapmedicatie stond er ook een bloedonderzoek op het programma. De uitslag liet niet lang op zich wachten. Een traag werkende schildklier was de uitkomst. Alleen; bij een traag werkende schildklier zou je aan moeten komen. Nou ik niet dus. Overleg tussen de artsen op de praktijk leverde niets op. Over zes weken maar weer een bloedonderzoek. Het resultaat was het zelfde. Een traag werkende schildklier. Toch wilde de huisarts geen medicijnen voor schrijven en werd ik doorverwezen naar het ziekenhuis. Na wederom een bloedtest en een synacthentest bleef de uitkomst een trage werkend schildklier. Eindelijk werden er medicijnen voorgeschreven. Het afvallen werd mogelijk veroorzaakt door stres.

Gelukkig we kunnen verder dacht ik. Lekker trainen voor de marathon van Amsterdam. Helaas. Op 26 augustus was mijn laatste loopje. Na mijn loopje wilde ik opstaan. Toen ik mijn linker voet neerzette verging ik van de pijn. Na wat speurwerk op internet kwam ik al gauw op hielspoor uit. Nu had ik daar al wel eens van gehoord maar het fijne wist ik er niet van.   Een ding was duidelijk na het uurtje surfen. Contact zoeken met een Fysiotherapeut die ook shockwave therapie kon toepassen. Al gauw kwam ik uit bij Fysiotherapie Zaanstad. Het email en telefonisch contact wat ik had, gaf mij het goede gevoel om met hun aan de slag te gaan. Ook het feit dat ik daar gelijk terecht kon gaf mij het laatste zetje om voor Fysiotherapie Zaanstad te kiezen.

shockwave

Na een gedegen intake en een blad vol met oefeningen ging ik naar huis. Tijdens mijn tweede bezoek werd de echo gemaakt. Ik moet je zeggen van die uitslag werd ik niet echt blij. Een ontsteking en verdikking (iets meer dan 5,1 cm, terwijl tussen de 3 en 4 normaal is) van de peesplaat en flink wat kalk onder mijn hiel. Het kalk wordt omhoog geduwd tijdens het lopen en komt dan tegen de ontstoken peesplaat. Al snel kwam shockwave ter sprake. Oefeningen alleen helpen namelijk niet. Inmiddels zijn we ruim twee weken verder na mijn intake gesprek en heb ik al twee behandelingen met Shockwave gehad. Ik moet je zeggen die waren nogal pijnlijk. Nu maar hopen dat het aanslaat en ik weer kan lopen. Mijn startbewijs voor de marathon is inmiddels verkocht. Ik hou jullie op de hoogte.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Tegenslag

We zitten inmiddels al weer in Juni. Zoals ik al eerder schreef, heeft een schouderblessure roet in het eten gegooid. Zat in lekker een flow, nou die is dus nu echt weg. Er werd niet meer gelopen en gefietst sinds de 20e Mei. Inmiddels heb ik een flinke jas uitgedaan en is de conditie ver te zoeken.  Slapen gaf door de pijn ook de nodige problemen. De Tramadol zorgde soms voor enige verlichting. Maar hielp niet echt. De beperking in mijn linkerschouder is nog steeds aanwezig. De maand Mei ging dus voorbij en eindigde met een stand van172 loop- en 66 fietskilometers. Een stand die al op de 19e was bereikt.

Nu maar eerst weer hopen dat het slapen gaat lukken en de schouderblessure is verdwenen.Daarna maar hopen dat ik snel weer het goede gevoel terug krijg. Dit is namelijk zwaar kloten. Zolang ben ik nog nooit uit de running geweest.

Gelukkig heb ik nog even voor het schema voor de marathon van Amsterdam van start gaat.

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

Update

In Februari had ik al besloten dat het roer om zou gaan. Ik wilde de Marathon van Utrecht en de 60 van Texel nog lopen en daarna zou ik stoppen met het lange werk. Ik ga wat kortere wedstrijden lopen en af en toe weer eens de fiets van stal halen. Een nieuwe fietshelm in inmiddels besteld en binnen.

  Het is voorlopig mooi geweest met de marathons en de ultras de komende maanden. Misschien maar eens rustig toewerken naar de TCS Amsterdam Marathon.

Sinds 1 mei ben ik gestart met het  algemene schema van MarathonPlus. Hier en daar wat aangepast i.v.m. het werk en dat beviel goed tot 20 mei. Toen begon mijn linker schouder weer op te spelen. Een ontsteking gooide  roet in het eten. Weer een paar dagen verplichte rust.

Hopelijk kan ik begin juni weer het schema oppakken.

Tot zover weer even een update.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen